Hoe overleef je een BN’er?

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws 365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

Ik ga naar dezelfde fitnessclub als Sanne Vogel. Dat betekent niet dat die club hip is, maar vooral efficiënt: Sanne Vogel lijkt mij een efficiënte meid. Ik zag haar voor het eerst in het onvolprezen tv-programma Pavlov, waarin een BN’er de ene na de andere lichamelijke of psychologische test ondergaat om te ontdekken waarom hij/zij is zoals hij/zij is. Hoe oud is het vernaggelde lijf van cosmeticaqueen Marijke Helwegen eigenlijk? Heeft de koortsachtige acteur Tygo Gernandt inderdaad ADHD? Wat maakt singer-songwriter Tim "dikkie" Knol bijzonder genoeg om succesvol te zijn?

Sanne Vogel deed mee omdat ze wilde weten wat haar zo veelzijdig maakt. Het moet gezegd, ik ben een tikkeltje jaloers: het kind wordt volgende week pas 28 en noemt zichzelf terecht actrice, schrijfster, theatermaakster en regisseur. Maar ze is niet benijdenswaardig. In interviews vertelde ze waarom ze zoveel 'haast' heeft: veel van haar familieleden stierven jong aan kanker.

Desondanks sprankelde ze op tv. Ze sprankelde zo dat ik haar best wel eens wilde ontmoeten. Dus toen ik hoorde dat ze bij BBB zat - zo heet die club van ons - hoopte ik stiekem dat ik haar zou tegenkomen.

Prik haar in de billen. Prikken nou!

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws 365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

In de billen, ik wilde dat mens in de billen prikken. Ergens in dat perfecte lijf zat dan wel een niersteen, maar wat kon mij die niersteen schelen als ik haar ook in de billen kon prikken: tot drie, zeven, tien keer toe. Hoe ik die naald elke keer door haar huid voelde glijden – eerst die heerlijke zachte weerstand en dan, sssjjj, erdoorheen – het was zalig.

Ik was op bezoek bij een bedrijfje met een naam zo saai dat ik vreesde in een fabriek te belanden waar ze van die klonterige fitness-shakes maken: Virtual Proteins. Het bleek echter één van de spannendste bedrijven waar ik in jaren was geweest. Gevestigd op de High Tech Campus Eindhoven, de slimste vierkante kilometer van Nederland.

John Dettol Rockefeller

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws 365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

Toen ik gisteravond de reclame voor Dettol No Touch voorbij zag komen op tv, en riep dat ik nóg zo’n automatische zeepdispenser wilde – voor in de badkamer – had mijn man slechts één antwoord: “Rockefeller.”

Ergerlijk wezen, die man van mij. Hij heeft veel te vaak gelijk. Niet dat het in dit geval uitmaakte: Rockefeller of niet, ik ben fan van de No Touch. ’t Is snel, ‘t is hygiënisch, en ‘t zorgt ervoor dat ik nét iets vaker m’n handen was.

Het verhaal gaat – en misschien is het een mythe, weet ik veel – dat John D. Rockefeller eind 19e eeuw zijn olielampjes weggaf. Gratis en voor niets. Wat waren de New Yorkers blij. Wat een fijne lampjes, wat een fijne man! Tot het lampje doofde. Olie op. En wie verkocht die essentiële olie? Gewiekst zakenman Rockefeller. And this time, you’ll pay!

Waanzinnig, die marketingtruc. Zo simpel doch zo doeltreffend! En nog steeds actueel: printers zijn goedkoop, de cartridges allerminst. Nespresso: idem. En Dettol dus.

Ademen met Prins Friso

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws 365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

Prins Friso. Ooit een totaal onbelangrijk blauwbloedje (Prins Wie?), tegenwoordig een stekelige kwestie. De media, die samen de scepter zwaaien over de isolatiecel der meningen, blijven allemaal bijna net zo politiek correct als de NOS, uit angst uitgemaakt te worden voor a-so-ciaal.

Die angst is groot.

Dus laat ik voorop stellen: het is inderdaad verschrikkelijk wat er met die man is gebeurd, en alle gevolgen van de noodlottige lawine worden terecht ontvangen met gefronste wenkbrauwen en schuddende hoofden van ‘nee, dit wensen we niémand toe, en zeker niet een Van Oranje’.

Nu wil het lot dat de isolatiecel der meningen sinds een paar jaar verrijkt is met een raampje dat ook wel Social Media wordt genoemd. Het raampje dat onomwonden twittert als je het wantrouwend op een kiertje zet.

Dat bleek maar weer 23 maart, de dag dat Telenet, de Ziggo van Vlaanderen, in het jaarverslag 2011 bekendmaakte het bestuurspetje van Prins Friso niet aan een ander over te dragen. “De heer Friso van Oranje-Nassau” mag z’n rol passief blijven spelen. Actief zal moeilijk lukken, lijkt mij, maar goed.

Dikke, vette bitterballen wilden we

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws 365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

We waren op weg naar huis, mijn man en ik, toen we opeens een vrolijke ‘Hé gozer!’ hoorden, en op een vol terras een stel goede vrienden ontwaarden. De zon scheen, de lucht zong, en in een roes werden er stoelen bij elkaar gesprokkeld. Bier voor de heren, wijn voor de dames; thuis kon best een uurtje wachten.

Naast ons zaten twee Amerikanen: sitcom-Roseanne en haar echtgenoot. Breed, luid, sneakers. Ze hadden het over Emsterdem, hoe great deze city wel niet was, en hoe lovely de people waren. Toen kreeg Roseanne een shake voor haar neus geschoteld, en viel haar masker weg.

‘Excuse me,’ zei ze hard, en op een toon die weinig verontschuldiging verried. ‘Does this have banana in it?’

Het obermeisje knikte van ja, waarop Roseanne “this” onverbiddelijk naar haar echtgenoot toeschoof. Ze zei nog net niet ‘gross’ of ‘yuk’, maar de stand van haar lippen sprak boekdelen.