Zo wil ik er ook eens uitzien

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws365, 

 de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

Tijdens een avondje bankhangen voor de buis, een maand of wat geleden, zag ik het licht. Het licht was een knappe actrice – ik weet niet meer wie – in een broekpak. Ze zag er zo mooi uit, dat ik maar één ding kon denken: zo wil ik er ook eens uitzien.

Ik trok m’n iPad erbij. Google bracht een koude douche: veel vond ik niet, en wat ik al vond, zag er niet uit. Er was één Amsterdams bedrijf dat enigszins oké (maar niet super) leek. Op de site stonden foto’s van mooie zakenvrouwen in prachtige pakken. Ik las verder: SheSuit knipte en naaide en stikte “exclusieve en elegante maatpakken voor de vrouw die zichzelf wil onderscheiden”.

Ik vulde mijn telefoonnummer in voor een belafspraak, verruilde de iPad voor de afstandbediening en drukte weer op play.

Een lang weekend naar Parijs

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws365, 

 de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

We willen een lang weekend naar Parijs. Dat willen we al heel lang, maar onze langetermijnplanning is niet zo best. Op Moederdag prikken we dan eindelijk een weekend: dat van 25 tot 27 mei. Of kom, we gaan donderdagavond al: van 24 tot 27 mei.

Een paar dagen later belt mijn man naar Hôtel Amour. Afkeuring in de stem van de receptioniste: “But sir, we ’ave no more rooms until juillet!”

‘t Was te verwachten. Hôtel Amour is het Ace Hotel van Parijs: superbranché, zoals de Fransen het noemen. Vet hip.

“Everysing is full,” besluit de receptioniste. “Tout Paris est plein.”

Het losse zand des levens

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

"Weet je wat ik hoorde?" vroeg een mollige puber aan haar vriendin. Ze zaten tussen allemaal andere mollige mensen aan de picknicktafel naast de zandbak. In de zandbak speelde, alleen, een meisje van een jaar of drie.

"Nou dan?"

"Dat die meisjes van Sixteen & Pregnant betaald werden om op Sixteen & Pregnant te komen!"

"Niet..."

"Sienna!" riep een jonge vrouw naar het meisje in de zandbak. "Kom dan toch!"

Sienna keek niet op of om. Met een blauw vormpje maakte ze zandkoekjes, maar dat lukte niet erg. Het zand was te los, te droog.

"Hoe vroeger zwanger hoe beter, zeg ik altijd," riep iemand de twee pubers toe.

"Nou..." zei Sienna's moeder.

Zijn pakje in haar tas

Deze column werd eerder gepubliceerd op RTLNieuws365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

Al met al duurde het een seconde of vijf. Ik liep langs, zag het gebeuren, en dat was het dan. Maar het was mooi.

Eerst haalde ik een vrouw in. Ze wandelde langzaam, op zwarte laarsjes. Toen ik haar voorbij liep, bleek ze ouder dan haar korte rokje deed vermoeden. Vijftig, misschien al zestig. Nog steeds mooie benen. Ze zwierde met haar witte plastic tas.

Ik was haar allang vergeten, als ik toen niet een man in mijn vizier had gekregen. Hij kwam de zijstraat uit gelopen. Een lange man met een klein wit pakje, en hij straalde.

Binnenmelk. Voor de koeien wel zo fijn.

Deze column werd vandaag gepubliceerd op RTLNieuws365, 

de iPad-applicatie van RTL Nieuws.

Ik probeer mezelf aan te leren om een stoplicht niet als irritant te ervaren. Als ik rustig genoeg ben, ga ik rondkijken. Ik observeer waar ik op dat toevallige moment ben beland, en verder niets.

Soms geniet ik. Soms huiver ik. En altijd ben ik blij als het licht op groen springt en ik naar huis kan; mijn huis, met mijn man en ons kind. (Meestal lukt het rondkijken trouwens niet. Ik ben zelden rustig genoeg.)

Enfin. 

Gisterochtend fietste ik vanuit de stad naar het Vondelpark, en op het kruispunt tegenover het Marriott Hotel sprong het licht op rood. Ik remde. Ik stopte, keek om me heen, en rechts van me zag ik een gigantisch billboard met een literpak melk erop. 

“Binnenmelk,” las ik. “Melk van koeien die altijd binnen staan. Buitengewoon lekker!”

Ik fronste. Hier klopte iets niet. Binnenmelk? Melk van koeien die altijd binnen staan?