Het Café is Occupied

Het Beursplein lag er vies en verlaten bij. Het was over tienen; zouden de demonstranten nog slapen? Koud, man. Tussen het Beurscafé en het nietige tentenkamp stonden twee oranje Boels-busjes geparkeerd: Party & Events.

Een meeuw krijste.

Ik haastte me het café in. Achter de Ruygrok-bar scharrelde een dametje in een zwart schort rond. Veel had ze niet te doen; slechts één tafeltje was bezet.

‘Goedemorgen,’ zei ze overdreven luid. ‘Wat kan ik voor u inschenken?’

Shit happens

Als ik niet beter wist, dacht ik dat ik achterlijk was. Dat denk ik sinds ik een kind heb. De imbeciele nieuwsbrieven, tijdschriften en Google Adwords vliegen mij om de oren. Vrouwen die moeder worden, verliezen en passant een IQ-punt of vijftig – dat lijkt de heersende opvatting. Meestal lukt het me die onzin te negeren, maar soms dringt de idiotie zich aan me op.

Bij het opentrekken van een pak Pampers, bijvoorbeeld. Bovenop de luiers trof ik laatst een kaartje aan. Afgeronde hoeken, zes talen: ja hoor, daar gaan we weer.

Lieber Kunde (‘Hello!’, ‘Hej!’), beseft u wel dat deze luiers ‘extra absorbing zones’ bevatten? En heeft u ze al gezien, ‘de vrolijke nieuwe figuren waar u en uw baby veel plezier aan zullen beleven’? NOUVEAUX personnages. ‘Hopelijk vinden jullie het beiden leuk.’